50plus | life in the fastlane vs rollator
Ik zie mezelf als iemand die al jaren in de voorhoede loopt van internet en -ontwikkelingen. Van de witte, onscherpe letters op een zwart beeld tot aan de razendsnelle verbindingen met media-streams, ‘the cloud’, linkedin, twitter, facebook, tumblr, voipbuster, skype en andere apps. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik ken ze, heb er over gelezen, uitgeprobeerd en anderen enthousiast gemaakt. Ik zal je wat bekennen: het gaat me ineens te snel en het lijkt ook alsof het plotseling gewoon teveel wordt. Tot voor kort kon ik me maar moeilijk verplaatsen in veel van de 45-plussers...
Lees verderZZP-er in zwaar weer. Hoe blijf je overeind – tips
Gisteren schreef ik in het eerste deel over de harde realiteit van veel zzp-ers, inclusief die van mij. Ondernemen in zwaar weer is pittig maar doet tegelijk een enorm uitdagend beroep op mijn uithoudings- en doorzettingsvermogen. Sommigen zullen merken dat ze snel de neiging hebben om af te haken, anderen gaan gedreven door en zoeken andere en makkelijkere wegen. Ik zoek de 80/20 oplossing en als het niet linksom gaat dan maar rechtsom. Intussen is het van belang (en soms zelfs van levensbelang) dat je fysieke, mentale en emotionele conditie op peil blijft. Het zal niet de eerste keer zijn...
Lees verderHektische rust
Een fraaie tegenstelling die zo prachtig kan passen bij wat er dan ineens is. Dan lijkt het alsof er twee werelden samen komen. De wereld van inspiratie en innerlijke rust die probeert samen te gaan met de wereld van alledaagse dingen. Boodschappen doen, afwassen, eten koken, een videokaart installeren (mag dat ook in 1 keer lukken please?). De innerlijke maar ook de uiterlijke rust die ik nodig heb om te kunnen schrijven staan wat op gespannen voet deze dagen. En dan te bedenken dat ik me had voorgenomen om iedere dag een blog te schrijven over alledaagse dingen. Misschien wel mijn...
Lees verderEen afschakelmomentje
Ik vind het een rotwoord, vooral door de verkleinende toevoeging. Tegelijk verricht het woord wonderen. Afschakelen, het moment van overgang van werk naar privé. Het afschakelmomentje heb ik laatst opnieuw ‘ontdekt’ en bewust weer ingevoerd. Ik merkte dat ik, soms door tijdsdruk en vaak door enthousiasme, te vaak naar mijn zin te weinig ruimte maakte voor de andere dingen die ik zo belangrijk vind in het leven: leven. Even de dag samen de revue laten passeren, pauze en de overstap maken naar koken en samen eten. Niet zomaar, rush rush, tussendoor maar met aandacht. Het...
Lees verderSleutelkind
Het is een zonnige maandagochtend in 1970 en ik sta op het punt om naar school te gaan. Mijn ouders zijn allebei al naar hun werk. Voor het laatst – en voor de 15e keer – check ik of ik alles bij me heb. Ik mag vooral mijn sleutelbos niet vergeten want anders kan ik er ’s middags na schooltijd niet meer in. En mijn broertje en zusje ook niet. Ik hang letterlijk een last om mijn nek als de bos met sleutels aan een koord onder mijn trui verdwijnt. Het is echt een hele bos, al die sleutels, want het wonen in deze flat betekent standaard vier sleutels bij je hebben. Voor de voordeur, de...
Lees verderLater, als ik met pensioen ben
Zo vaak gehoord en gelezen. Joh, ga wat leuks doen met je leven! Ja, als ik met pensioen ben, dan ga ik / wil ik. Wilde gedachten en voorstellingen. Mooi misschien maar zo voorwaardelijk. Door hard werken en je jaren druk te maken voor iemand anders verdien je het -hoop je- om leuke dingen te gaan doen…als je eenmaal mag stoppen met werken. Als je dan nog de energie en fut hebt, want zeg nou zelf… nog steeds rennen mensen zichzelf voorbij en werken zich te pletter op een manier waarvan ik me afvraag: wat kun jij nog ‘als je later met pensioen bent’? Ik deed het ook....
Lees verderEssentie en onderweg zijn
Essentie. Waar het werkelijk om gaat. Wie ik in wezen ben. Wat me bezielt. De vragen en verwonderingen die het oproept. Onderweg zijn is één van die kernpunten waar het voor mij om draait. Niet het doel bereiken alleen maar meer nog het onderweg zijn, ergens naar toe is een doel op zich. Het helpt me om mijn behoefte aan nieuwe indrukken te vervullen. Horen, zien, ruiken, voelen. Leren, ontmoeten en verbinden. Lijntjes leggen. Nieuwe aha’s. Onderweg zijn, de tocht. Soms alleen, soms met ‘tochtgenoten’ en genieten van wat er onderweg allemaal voorbij komt en waar ik voorbij...
Lees verderProces van loslaten
Daar zit ik dan. In mijn uppie in onze ‘werkplaats voor groei en ontwikkeling’. Dit is 1 van de laatste keren dat ik hier ben. Ik neem samen met klanten afscheid en kijk terug op 6 jaar (intensief) begeleiden van mensen. Aan die periode in Enschede is een einde gekomen. In april sluiten we daar voor het laatst de deuren. Ik kijk er naar… en besef me wat we met hard werken hebben bereikt. Gek genoeg is het meer dan ik dacht nodig om ook nu echt los te laten. Toen ik vanochtend het pand binnenstapte voelde ik dat ook dit een rouwproces is. Mijn verstand had daar een ander idee over...
Lees verder
Emile, crisiscoach. Katalysator en facilitator. In situaties van (dreigende) crisis helpt hij kansen te zien en creëren en mogelijkheden te zien die inzicht, overzicht en rust in je hoofd opleveren. Hij begeleidt groei- en ontwikkelprocessen en ondernemers bij persoonlijke en bedrijfskoers, is vat vol ideeën.
Laatste reacties