Emile Oude Wolbers -

Emile Oude Wolbers -

Emile Oude Wolbers -

2011 was voor ons een lastig jaar. We hebben hard gewerkt om Wadd’ntas van de grond te krijgen en daar al onze energie en (financiële) reserves in gestoken. Met succes, de prognose aan omzet is gehaald!

Om verder uit te bouwen is bij de gemeente (we leven van een bbz uitkering) een bedrijfskrediet aangevraagd. Helaas is dit, na een onderzoek door een extern bureau, afgewezen. Deze week gaat het bezwaar de deur uit.
Om welke reden dan ook (we willen niet alles maar klakkeloos op “de crisis” gooien, maar die heeft er natuurlijk wel veel mee te maken) zijn er op andere vlakken weinig tot geen opdrachten binnen gekomen dit jaar.
Emile heeft een tijd weinig kunnen doen omdat hij, na 3 jaar keihard werken, dicht bij weer een burn-out zat.
Alles bij elkaar heeft dit, zeker voor de komende maanden, wel financiële consequenties.

Terug kijkend kunnen we zeggen dat we het gered hebben dit jaar.
Vooruit kijkend naar 2012 vragen we ons af of ons dat weer gaat lukken. En omdat we daar niet zeker van zijn, willen we nu ingrijpen.
Dit betekent onder andere dat Irene, Barbera’s dochter, zelfstandig moet gaan wonen.
Voor ons betekent dat het we op zoek zijn naar werk en dat we gaan verhuizen. Dit op tijd voor elkaar krijgen lukt ons niet meer alleen en we vragen daarbij jullie hulp.

Wat zoeken we?

1. Per direct zelfstandige woonruimte voor Irene in Groningen.
Liefst met een aparte slaapkamer.

2. Werk voor Irene.
Irene is deze zomer afgestuurd en ze zoekt een baan in haar studierichting SPH. Ze wil graag werken met kinderen/jongeren, heeft ervaring met autisme e.d. In de (wijde) omgeving van Groningen.
Kijk hier voor haar profiel op LinkedIn.

3. Per direct woonruimte voor Emile en Barbera.
Wij zoeken woonruimte voor langere tijd. Voor een sociale huurwoning hebben we nog niet genoeg punten. 3 slaapkamers en de mogelijkheid voor huursubsidie. In Groningen.

Uiterlijk per 1 februari hebben wij woonruimte nodig. Dus als woonruimte voor langere tijd per die datum nog niet beschikbaar is hebben wij ter overbrugging iets nodig. Dit mag een recreatiewoning zijn, een stacaravan of chalet, of iets anders dat leeg staat.

4. Werk voor Emile
Emile is op zoek naar werk in loondienst of interim/zzp in de richting hr, advies of begeleiding in veranderingstrajecten of beleidsfuncties. Kijk voor meer achtergrondinfo op LinkedIn.

5. Werk voor Barbera
Barbera is op zoek naar een part-time baan, 16 uur zou ideaal zijn, zodat ze door kan gaan met Wadd’ntas, maar alles is bespreekbaar. Het liefst bij een sociale instelling / een non-profit bedrijf. Met 20 jaar ervaring als secretaresse is iets in die richting prima, maar een baan waarin ze haar creativiteit kan combineren met het werken met mensen zou ook fijn zijn.
En als er geregeld en georganiseerd moet worden, of zelfs gereorganiseerd, dan kan ze helemaal haar ei kwijt.
Kijk voor haar c.v. op LinkedIn.

6. Werkruimte voor Wadd’ntas.
Als we kleiner gaan wonen is er werkruimte buiten de deur nodig. Misschien is er iemand die zijn of haar werkruimte met Barbera wil delen? Het gaat om 20 –30 m2 waar ze kan naaien.

7. Een koper voor ons huis in Enschede.
Ideaal voor jonge (samengestelde) gezinnen.
Klik hier voor meer informatie 

Wij zouden het heel fijn vinden als jullie met ons mee willen denken, voor ons uit willen kijken, onze naam willen noemen en tips willen doorgeven. Mocht je meer willen weten over het hoe en waarom mail dan gerust, we hebben een uitgebreide mail voor je klaar staan.

Barbera & Emile

Emile Oude Wolbers -

Langs deze stappen volstrekt zich een weg van wens naar realisatie.
Van huidige naar gewenste situatie in 12 stappen.

Emile Oude Wolbers -

Toetsen of uw leven en uw business nog op koers liggen. Om goed uw doel te kunnen bereiken en op tijd bij te kunnen sturen. U wilt antwoorden die de motor en inspiratie zijn voor de volgende stap. Helderheid en duidelijkheid. Voor uzelf en uw bedrijf. Door de juiste punten te vinden, ze met elkaar te verbinden of puntjes op een ‘i’ te zetten ontstaat een helder beeld en inzicht over koers, thema en actie.

Daarvoor is het belangrijk dat de mens achter de ondernemer ook met regelmaat in gesprek gaat met zichzelf. Sparren over de leef- en bedrijfskoers. Coachen op vaardigheden. Opruimen om verder te komen.

Emile Oude Wolbers -

Zeilers weten er alles van en hebben een oplossing: laveren en opkruisen op vaste koers. Ze weten ook dat in een rechte lijn tegen de wind in zeilen onmogelijk is. Door herhaaldelijk links en rechts onder een scherpe hoek tegen de wind in te zeilen (dus te zigzaggen) resulteert dit dus toch in een vooruitgaande beweging, tegen de windrichting in.

 

Ik merkte laatst dat ik al een poos tegen de wind in probeerde te zeilen. Subtiele signalen niet opgemerkt, voelde ik dat de energie niet meer voldoende was om de tegenwind te trotseren. Talenten als ‘doorzettingsvermogen’ en ‘koppigheid’ stonden op punt van opgeven. ‘Draai om en go with the flow’ zei iemand tegen me. Vaak klopt dat, maar in dit geval wist ik dat ik het niet moest doen. Intuïtie vertelde me dat ik daardoor eerder aan lager wal zou raken.

Op de één of andere manier wist ik dat ik mijn doel bereikte; al was het intussen duidelijk dat het een ander doel was en ik wist niet welk. Het leek op het oplaten van een vlieger. Tegen de wind in laat je het touw vieren en bereikt de vlieger een steeds grotere hoogte. Je probeert het beste te halen uit de vlieger én de omstandigheden.

Op sommige momenten liet de hoop merken dat hij het liefst wilde kappen. De energie die in hoop werd gestopt woog niet meer op tegen de energie die het koste om de hoop levend te houden. Bijzonder hoe wanhoop, al duurt het maar een minuut, de aanjager kan zijn om door te gaan. Pioniers geven niet op, dus deze keer zocht ik verder naar mogelijkheden en oplossingen. Go with the flow leek geen optie. Tot ik ineens het beeld voor me zag van een zeilboot. Schijnbaar moeiteloos bereikt de schipper van de boot zijn doel: zigzaggend tegen de wind in.

Tegenwind en toch je doel bereiken. Dat lukt niet altijd ‘gewoon’ met focus en recht op je doel af.

Heb je het doel helder in beeld, onderzoek dan welke manier van laveren en opkruisen je kunt toepassen om het doel te bereiken. Schipperen klinkt voor veel mensen zo negatief, maar het is juist het gebruiken van het inzicht en de vaardigheden van een schipper.

Goede vaart!

Emile Oude Wolbers -

Van de witte, onscherpe letters op een zwart beeld tot aan de razendsnelle verbindingen met media-streams, ‘the cloud’, linkedin, twitter, facebook, tumblr, voipbuster, skype en andere apps. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik ken ze, heb er over gelezen, uitgeprobeerd en anderen enthousiast gemaakt.

Ik zal je wat bekennen: het gaat me ineens te snel en het lijkt ook alsof het plotseling gewoon teveel wordt. Tot voor kort kon ik me maar moeilijk verplaatsen in veel van de 45-plussers die er niet aan zijn begonnen of al lang geleden zijn afgehaakt. Andersom geldt trouwens hetzelfde :-).

Grens

Ik heb een grens bereikt maar ik wil niet opgeven; ik wil er niet aan toegeven. Ik wil blijven genieten van al die nieuwe mogelijkheden. Het maakt zo wezenlijk deel uit van mijn leven van de afgelopen 30 jaar! Ja, mijn eerste Olivetti pc met internetaansluiting had ik toen ik 21 was. Dit vraagt om nieuwe keuzes.

Wat wil ik persé volgen, waar kan ik zonder? Ook hier gaat het voor mij om de essentie. Alles blijven doen én online spelletjes doen wordt teveel. Gek op taal (ooit afgestudeerd in Engels en Duits), lange tijd gek op Scrabble… is Wordfeud er net één teveel.

Ik wil blijven pionieren, experimenteren, mogelijkheden ontdekken, blijven mailen en browsen en genieten van nieuwe communicatievormen op internet. Hyves heb ik lange tijd geleden eruit gedaan. Facebook gebruik ik plotseling steeds meer. Internet blijft een geweldige manier om nieuwe mensen te ontmoeten en te verbinden. Het liefst face-to-face. Ik kreeg laatst een tweet waarin stond dat ik 2 jaar geleden begon met Twitter. Het volgen van alle twitterstreams, -lijsten en -volgers gaat moeizamer dan 2 jaar geleden.

Levensfase

1,5 jaar geleden werd ik met de neus op de feiten gedrukt: een jonge geest in een ouder wordend lichaam. Ik werd door bedrijven aangesproken als 50plusser. Op een toon en met spullen die suggereren dat ik ineens seniel geworden ben én beschik over een onuitputtelijke hoeveelheid geld. Gelukkig kijk ik bijna iedere dag door een positieve bril en zie ik dat mijn leven in een ander vaarwater zit. Een andere stroom, andere ambities. Een leven met andere mogelijkheden.

Als ik de berichten, verhalen en tweets lees van vaders en moeders die met hun jonge kinderen op stap gaan of nog bezig zijn met verzorging van nog jongere kinderen dan kan ik er niet omheen: ik leef in ‘een andere wereld’. Mijn leven kent niet meer de noodzaak om te multitasken; ik hoef geen ontbijtjes klaar te maken, kinderen naar school te brengen, te zorgen dat ik op tijd op mijn werk ben én fris en aardig te doen naar collega’s en klanten.

Ondertussen bruisen de ideeën door mijn hoofd. Ik voel me jonger dan ooit, zelfs nu stress om geldzaken me af en toe aardig te pakken heeft. Ik wil nog zoveel en heb nog allerlei dromen. Maar als de ontwikkelingen op internet me te snel gaan, houd ik mezelf dan niet voor de gek als ik zeg dat mijn geest nog zo jong is? Eén ding weet ik zeker: reclame voor rollators voor vijftigplussers is aan mij niet besteed. U hoeft niet te bepalen waar ik klaar of rijp voor ben. Ik heb ook nog geen 50plus beurs nodig om anderen te laten bedenken waar ik mijn tijd en geld aan zou kunnen gaan besteden. Kom over 30 jaar nog maar eens terug.

Voorlopig ga ik door met opzoeken van nieuwe grenzen en realiseren van dromen. Van anderen en mezelf.

Emile Oude Wolbers -

Er is veel over geschreven in de afgelopen jaren. Ik lees ook steeds weer het verweer, namelijk dat een beetje stress gezond is. Daar komen we niet langer mee weg.

Stress die ziek maakt, die mensen de energie ontneemt, gezinnen ontwricht, een toename aan (kinder)mishandeling in de hand werkt. Stress die zorgt voor een toename aan zelfdoding, die zorgt voor een toename aan verslaving om maar enigszins met de spanning om te kunnen gaan. Stress, die er voor zorgt dat werknemers minder produktief en sneller geïrriteerd worden.

Wanneer worden we nou echt wakker en durven we het werkelijke probleem onder ogen te zien? Wat is er voor nodig dat je als mens echt hulp gaat vragen in plaats van te vluchten in drank-, game- of sexverslaving? Wat is er voor nodig om tot werkgevers door te laten dringen dat structureel overvragen van medewerkers net zo zeer indruist tegen mensenrechten als de activiteiten die ver over de grenzen plaatsvinden?

Ik doe opnieuw een poging om mensen wakker te schudden en te laten weten dat er andere oplossingen mogelijk zijn. Mensen die niet wakker willen worden, worden niet wakker.

Op 16 september stond er opnieuw een artikel over stress op nu.nl. Het artikel kopt:

Werknemer ligt zondags wakker van naderende werkweek.

Ookal twijfel ik aan het nut van het maar blijven onderzoeken van iets dat al lang duidelijk is, de cijfers liegen er niet om. Bijna tweederde (61 procent) van de werknemers in Nederland slaapt de nacht voor een nieuwe werkweek slecht. Het artikel schrijft ook over de bereidheid tot onderkennen van het probleem en de gevolgen en de start met een luiserend oor. Daarvoor is vertrouwen nodig. Medewerkers die in ernstige mate zijn overbelast hebben vaak moeite met zelfvertrouwen. Ook dat zorgt ervoor dat het vertrouwen in anderen daalt.

Het luisterend oor kan volgens mij vaak beter ‘van buiten gehaald worden’. Simpelweg vanwege het feit dat deze onpartijdig kan zijn. Overigens gaat onder dat wat als stress betiteld wordt, veel angst en uitputting schuil. Ik steek graag mijn hand uit want er zijn gezondere manieren om dit op te lossen.

Emile Oude Wolbers -

Naar aanleiding van een aflevering uit de serie ‘Coasts’ met schitterende beelden in HD kwaliteit kwam ik in gesprek. Over Engeland, Wales. Over Lake District, Devon en Cornwall. Ik voel me sterk aangetrokken tot dit land, de geschiedenis en de Kelten en hun gebruiken. Juist die Kelten komen steeds weer in mijn gedachten. Ik vraag me wel eens af of ik van heel ver weg van de Kelten afstam. Of komt het door de invloed van films als ‘The Mists of Avalon‘ over het leven van Arthur, Merlin en The Lady of the Lake?

Maar het belangrijkste komt nog.
Voor de zoveelste keer kom ik tijdens het zoeken informatie over Druïden tegen en realiseer me nu dat ik in ieder geval één ding gemeen heb met ze: een verlangen om me verbonden te voelen met de natuur. Voor de Druïde is verbinden en verbonden voelen met de natuur onderdeel van het dagelijks leven. Juist die verbondenheid zorgt ervoor dat de aandacht uitgaat naar liefde, vrede en harmonie. Luisteren en handelen naar -de essentie- van de natuur is voor hen niet een tweede maar een eerste natuur.

In de moderne wereld is de mens meer en meer van de natuur verwijderd geraakt. Wat is daar zo modern aan? Verbonden voelen, en al helemaal met de natuur, is voor velen niet meer iets vanzelfsprekends. Ik draag het met liefde iedere keer opnieuw uit: die verbinding is essentieel voor onze (innerlijke) rust en vrede. Ik ben er van overtuigd dat veel van de onprettige dingen die mensen bezig houdt en zelfs ziek maakt, haar grondslag vindt in het niet verbonden zijn. Denk maar eens aan haat, agressie, klem zitten in het leven, eenzaamheid en verslaving.

Dan is het heerlijk om je verbonden te weten en te voelen. Het geeft duidelijkheid, richting en rust.

Dat is waar de Druïde aan helpt herinneren.

‘Mooi, zo verbonden te zijn’, hoor ik mezelf zachtjes zeggen

Fragmenten uit ‘Mists of Avalon’

Emile Oude Wolbers -