Spelen met puntjes en lijntjes; vind jóuw natuurtalent

Ik leef in een periode waarin er op persoonlijk vlak veel gebeurt. Veel van die dingen zorgen voor onrust en inmiddels steeds vaker voor stress. Ik zal je eerlijk bekennen dat ik ook wel eens nalaat om die stress te aanvaarden om daarna te zoeken naar mogelijkheden en oplossingen. Door de stress niet te aanvaarden, neemt de spanning alleen maar toe en ontaardt het zo nu en dan in angst. Het overlevingsinstinct werkt dus nog prima.

Eén van de dingen waarvoor ik hard naar oplossingen heb gezocht is het inkomenstekort. Niet zo gek hoor, als je bedenkt dat er na 2,5 jaar nog steeds een huis te koop waarvoor iedere maand gewoon de hypotheek betaald moet worden. Ik wist het maar mocht opnieuw aan het lijf ervaren hoe vechtend zoeken naar een oplossing niet effectief is.  Een proces van zoeken, proberen, zuchten, steunen, opgeven, doorzetten, rust bewaren, evenwicht herstellen en iedere keer de bron van creativiteit en inventiviteit proberen aan te boren.

De spanning steeg, de innerlijke chaos nam toe. Ik ben dan bijna iedere dag weer blij dat ik met vallen en opstaan heb geleerd om die balans weer snel te herstellen en dat ik er geen weken of maanden over doe. Gisteren had ik een vriend en vakgenoot op bezoek. We vroegen naar elkaars wel en wee en hij pikte moeiteloos het verdriet op. We spraken over flow, ervaring, koers, vaardigheden en talenten. Het gesprek en de voorwaarden brachten me terug naar mijn kindertijd.

Ik merkte plotseling hoe ik opveerde, ging lachen en stralen toen ik weer zag wat ik zo leuk vind om te doen. Ik zag mezelf in de beelden van mijn kindertijd en zei “Weet je wat ik vroeger zó ontzettend leuk vond om te doen? Lijntjes puzzles maken. Je weet wel, allemaal genummerde puntjes op een blad en dan moest je op volgorde van die cijfers de punten via lijntjes met elkaar verbinden. Het eindresultaat was een duidelijk beeld van iets, een mens, een dier of een voorwerp’. Mijn gesprekspartner zat breed lachend tegenover me. Hij bleef maar zitten met die grote smile en ik vroeg hem wat er zo te lachen viel. Hij was blij met me.

Ik had de puntjes op de ‘i’ gezet. Het was ineens zo onbeschrijflijk duidelijk. Het zien van de puntjes. Het zien van de lijntjes. Het leggen van de lijntjes. Op papier maar ook voor en tussen mensen. Het is mijn natuurtalent. Dít is wat ik van nature en van kindafaan altijd weer doe en wil doen. Dit is waar ik van ga stralen. Dit is waar ik blij en gelukkig van word. Dit is waar ik ‘s morgens vroeg mijn bed voor uit kom. ‘Yes, ik mag weer!’

Ik mag weer. Spelen met puntjes, met lijntjes. Lijntjes (relaties) leggen, mensen met zichzelf, met anderen en mogelijkheden in contact brengen. Anderen leren hoe het werkt en anderen laten ontdekken waar de puntjes staan.

Ik ben benieuwd naar jóuw natuurtalent.