Proces van loslaten

Posted in Onderweg, verandering

Daar zit ik dan. In mijn uppie in onze ‘werkplaats voor groei en ontwikkeling’. Dit is 1 van de laatste keren dat ik hier ben. Ik neem samen met klanten afscheid en kijk terug op 6 jaar (intensief) begeleiden van mensen. Aan die periode in Enschede is een einde gekomen. In april sluiten we daar voor het laatst de deuren.

Ik kijk er naar… en besef me wat we met hard werken hebben bereikt. Gek genoeg is het meer dan ik dacht nodig om ook nu echt los te laten. Toen ik vanochtend het pand binnenstapte voelde ik dat ook dit een rouwproces is. Mijn verstand had daar een ander idee over trouwens; dat dacht dat er een bijna naadloze overgang was geweest naar Groningen. Nee, de realiteit is anders. Om de energie die ik er in heb gestoken is het nodig er echt bij stil te staan. Nodig om die energie te voelen en de gebeurtenissen, leuke en minder leuke, nog eens te ervaren.

Ik heb het nodig om de energie opnieuw in eigendom te nemen. Ik heb het nodig de energie er letterlijk uit te halen en door los te laten ruimte te maken voor de nieuwe plannen. Ik besef me opnieuw dat het zo logisch is dat nieuwe plannen nog niet goed uit de verf komen. Ik ben geen multitasker. Ik heb moeite me te richten op twee grote klussen (bedrijven) tegelijk. Ja, het is goed om behalve van de klanten ook echt afscheid te nemen van deze 6 jaar, van onze werkplaats.

Nog even en dan valt de deur daar voor de laatste keer in het slot.
Intussen is de ruimte voor de nieuwe ideeën en plannen merkbaar. Naast het loslaten van het één ben ik bezig met plannen en treffen van voorbereiding voor wat gaat komen. De wensen zijn ruim aanwezig; nu komt het aan op maken van keuzes en da aanbrengen van de juiste focus. Deze week concentreer ik me op de doelen die ik voor de komende weken voor ogen heb. Soms is het lastig om niet alleen te zijn en worden mijn doorzettingsvermogen en geduld voortdurend op de proef gesteld.

Door het afscheid nemen is het ook makkelijker geworden om de aandacht telkens opnieuw te richten op het doel dat ik voor ogen heb. Af en toe moet ik even stoppen en opnieuw de koers helder voor ogen krijgen. Binnenkort worden de nieuwe ideeën geboren.